Sempatik Empati

wikipedia buyurur ki;
“Bebekler üzerinde yapılan incelemelere göre, doğuştan empati yeteneğimiz yüksek olmakla birlikte, uygun şartlarda hızla kaybedilebilen bir yetenektir”
Kaybetmeyin efendim! Antipatik sermayenizi sempatik empatiye yatırın; daha çok kazanın!
Bisküviden çıkıp yola, empatide soluklanmak az biraz abesle iştigal olabilir. Ve fakat tümüyle mesnetsiz bi iddia değil. Tümden varmayalım. Tüme de varmayalım. Az biraz analoji yapalım. Misal; teşbihte hata yok sayalım. Bi bisküviyi ısırdığınızda bi hasar yaratırsınız bisküvinin bütünlüğünde. Kırıntılar, hasarın molozlarıdır. Yerken duyduğunuz lezzet, bayatsa kötü tat; sadece sizin hissettiklerinizdir. Bisküvi tarafından bak bi de ey eşref-i mahluk! Kırdın, döktün, parçaladın? Bitirdin ve dahası. Midende hidroklorikasite maruz bıraktın. Devamı malum; sapmayalım. Bi insana yaptıklarınızın parça tesirini hesap edin efendim. Kendim hesap kitap muallimesi değilim. Ve fakat çöp torbasını muhafaza eden ambalajın dahi içinde sakladığı çöpe ilk atılan atık olduğuna kafa yormak suretiyle derinlerde olduğumu söyleyebilirim. Söyledim. Bunu da bilahare çizelim.
Netice-i kelam; bisküvileri kırmadan saçmadan yiyelim gibi bi saçmalığa vardım gibi görünüyorsa; bi sonraki kayıtta buluşalım. Bakalım genellemeden payımı alacak mıyım… Hayatın anlamını sunabilmek isterdim bittabi. Harcım olmasa da… Ve fakat ben de eni sonu bu tabakta bi basit büskiviyim…

Kırmadan, döküp saçmadan tüketin efendim. Afiyetle!

Tags: , ,

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • Twitter
  • RSS

Ben diyorum ki;

You must be Logged in to post a comment.