Bi hayal kurarsın, bozarsın, yine kurarsın, bozarsın, kurarsın, bozarsın… Ve bi hayal kurarsın, gerçek olur. Yahya Kemal’in dediği gibi; “insan alemde hayal ettiği müddetçe yaşar”… Ve umut hep var. Olduğu kadar… Kurduğunuz hayaller de, yaşanmış anılar kadar değerli. Gerçek olanın lezzeti, gerçek olması düşlenenin cazibesi… Ve fakat fotoğraf albümünde bâki kalan, ete kemiğe bürünmüş hali [...]

wikipedia buyurur ki; “Bebekler üzerinde yapılan incelemelere göre, doğuştan empati yeteneğimiz yüksek olmakla birlikte, uygun şartlarda hızla kaybedilebilen bir yetenektir” Kaybetmeyin efendim! Antipatik sermayenizi sempatik empatiye yatırın; daha çok kazanın! Bisküviden çıkıp yola, empatide soluklanmak az biraz abesle iştigal olabilir. Ve fakat tümüyle mesnetsiz bi iddia değil. Tümden varmayalım. Tüme de varmayalım. Az biraz analoji [...]

Buharlı temizlik ürünü, mr muscle, toz bezi, kova, tuvalet pompası ihtiva eden çizim sırasında kendi evimin “beni yıka” diye bağırmasının ironik ruh hali ile paylaşıyorum efendim. “Temizliğe gittim, geleceğim…” konulu, az biraz müsaade temalı son pastörize çizimim. Afiyetle tüketin…