İradenize Sağlık!

Bu çizimi ve takibindeki bülteni paylaşırken duyduğum utancın kıvancını yaşıyorum… Bir tiryaki olarak, sigaranın üstündeki fotoğraflara, dumansız hava sahasına dair hiçbir kelama tahammül edemeyen ben, “sigarayı bırakın efendim, çok zararlı” deme lüksünü kendimde bulamıyorum tabii… Bırakabilen, hiç içmemiş olanlara gıpta ediyor, iradelerine hayranlık duyuyorum.

Ara sıra bırakmaya niyetlenip pek kolay caydığımın farkındalığı ile; bu sıralar bu meseleyi ciddiyetle ele almayı düşünüyorum. Zira ben hiç “gerçekten” bırakmayı denemedim ve hiç istemedim. Şimdiye kadar…

Bir defa biorezonans mora terapi adı altında bir denemem oldu. Heyhat, tümüyle hayal kırıklığı! Aklımda kalanlar; şakaklarımdan sarkan kablolar, ellerimde demir çubuklar… Çıplak ayakla elektrikli sandalye benzeri bir şeye oturtulduğum ve yanımdaki afilli cihazın üstüne yerleştirilmiş kapsül içindeki tükürük örneğime ve içtiğim son sigaraya bakıp iç çekişim… Ve bir de bekleme salonunda ümitle bekleyen annem. Velhasıl tuhaf duygular içinde ve uzaya fırlatılmayı bekleme halinde, dingin bir müzikle  başbaşa varlığınızın sebebini çözmekle meşgul, az biraz uykulu sürenizi dolduruyorsunuz. Tümüyle zihni sinir bir durum. Şakaklarımdaki kablolarla ve ellerimdeki demir çubuklarla bağlı olduğum, sadece tükürüğümü ve içtiğim son sigaranın yarısını ihtiva eden bu zavallı cihazdan ne bekledim, bilemiyorum. Çıktığımda annem “nasıl hissediyorsun” dediğinde sadece güldüğümü hatırlıyorum. E hala istiyor benim canım? Detaylardan biri de şu ki; kapı girişinde tepeleme bir çöp kutusu, içi tümüyle yarısı dolu paketler, zippo çakmaklar ile dolu… Mesajı konsept ile de veriyorlar efendim. “Bak da utan, herkes geldi, paketin attı gitti!” Yani? Kusur bendedir belki?.. Nitekim sadece 1 hafta içmedim. O da bu pek kıymetli buluşun esbab-ı mucibi değil idi.  “O kadar para verdim ben ya!” ruh halinden sebep…

Şimdi gerçekten istenirse, kolay bir süreç olmamakla birlikte bırakılabileceğine inanıyorum. Kolay da olması mümkün değil. Zor olacak. Senelerce aynı hareketi gün içinde defalarca yapmak bile bu zorluğun bir parçası. Babam, sigarayı bırakalı 2 yıl oldu sanırım. Ve fakat hala yemekten sonra çocukluğumdan beri hatırladığım o el alışkanlığı onu tümüyle bırakmadı. Yemek biter, babam gömlek cebini yoklar ve paketini çıkarır… Şimdi sakız paketini çıkarıyor.

Bırakmak isteyen herkese, ve kendime… Ufak bi not olsun bu yazı… Bıraktığım günki yazımın sonunda hatırlanacak bir link.

Ve konunun anlam ve ehemmiyetine haiz, bir site ile sonlandıralım bu faslı… www.sigarayibitirin.com

Muhtevası; destek programı, pek güzel e-kartlar, olmazsa olmaz hesaplama aracı, nediri, nasılı… Zararı, NRT (nikotin replasman tedavisi) malumatı… Ve dahası…

Gerçekten bitirmek isteyen herkes içün faideli olmasını dilerim. İradenize sağlık efendim ;)

Tags: , , , ,

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • Twitter
  • RSS

4 Responses to “İradenize Sağlık!”

Ben diyorum ki;

You must be Logged in to post a comment.