Benim kadınlarım meraklıdır, meraksızdır. Hem obur hem sıskadır. Sinsidir. Kocaman gözleri vardır onların. Süslüdür. Pasaklıdır. Hüzünlü ama az biraz delidir. Çekici ama çekingendir. Sofrada öküzden sonra gelmez yerleri. Değerlidir. Korkaktır, cesurdur. Komiktir, sıkıcıdır. Güzeldir, çirkindir. Sessiz ama gevezedir. Renklidir, siyahtır. Siliktir, iddialıdır.

Not: Kendimi hiç çizmedim daha…

Son pastörize çizimim Buzbağ İçin. Afiyetle tüketin efendim…

Buzbağ’dan damak zevkine güvenenler içün düzenlenen şık bir yarışma… Takip etmek, gurmelik ve şarap ile yemek uyumu hakkında bilgi almak isteyenler, bi tık lütfen http://www.efsanegurmeleriniariyor.com/

Bi çocuk şarkısı vardır.

Bopsitiler bopsitiler asfalttan geçemezleer / Bopsitiler bopsitiler asfalttan geçemezleer / sebebi? sebebi? / Cepleri dolu leblebi…

der şarkı girizgahında. Çocukları pek keyiflendirir bu pek manidar güfte. Manasını, nedenini bilmiyorum bittabi. Çocukça bi karşılığı muhakkak vardır. Ve fakat bendeki çağrışımı şudur… Şeffaf, yeşilimtrak, sarı gözlü, şaşı, asfalta yapışabilen sümüksü anatomilerinden mütevellit omurgasız, sürüngen, az biraz korkak, leblebi sever… Ayakkabı içinde konuşlanma ihtimali kuvvetle muhtemeldir.

Not1: Uslu bir çocuk olsanız bile bi gün bopsitileri göremeyebilirsiniz.

Not2: Çizim detayı ayakkabı, taklit değil; öz hakiki gerçek converse’dir. Tüm bopstillere

Pek pastörize son çizimim… Afiyetle tüketin efendim…